1905 жыл. Берн қаласы.
Күн сайын адамдар Швейцарияның патент бюросына өздерінің жаңа өнертабыстарын әкеліп жатты. Олардың арасында бір жас қызметкер құжаттарды қарап, техникалық шешімдердің қаншалықты тиімді екенін бағалайтын.
Оның аты — Альберт Эйнштейн.
Сырт көзге ол жай ғана патент бюросының қызметкері еді. Бірақ жұмыс уақытынан кейін осы адамның ойында физиканың ғасырлар бойы қалыптасқан түсініктері төңкеріліп жатты.
Сол жылдың ішінде ол төрт ғылыми еңбек жариялады.
Олардың бірінде атомдардың қозғалысын түсіндіруге тырысты. Екіншісінде жарықтың табиғатын қайта қарастырды. Үшіншісінде уақыт пен кеңістіктің абсолютті емес екенін көрсетті. Ал тағы бір жұмысында масса мен энергияның байланысын көрсетті.
Кейін оның есімі бүкіл әлемге белгілі болды.
Бірақ Альберт Эйнштейннің тарихын «данышпан бала → ұлы ғалым → Нобель сыйлығы» деп қысқарту оның өміріндегі ең қызық нәрсені жоғалтады.
Өйткені Эйнштейннің жолы дайын жеңістерден емес, жұмыс таба алмаудан, күмәнданудан, жалғыз зерттеуден және көпшілік дұрыс деп қабылдаған нәрселерге қайта-қайта сұрақ қоюдан басталды.
Пікір қалдыру